نسبت صحیح فیکساتور به اسانس چقدر است؟ راهنمای کامل ترکیب عطر

آیا فیکساتور باید بو بدهد؟

نه الزاماً.

فیکساتورها دو دسته‌اند:
• بی‌بو یا کم‌بو مثل دی‌پروپیلن گلایکول (DPG)، بنزیل بنزوات یا تری‌اتیل سیترات → بیشتر برای کمک به پخش و ماندگاری استفاده می‌شوند و بوی خیلی کمی دارند.

• معطر مثل مشک، آمبروکسان، لبدانوم، وانیل، بنزوئین → هم بوی خودشان را دارند، هم نقش فیکساتور بازی می‌کنند.

پس اگر فیکساتورت کمی بو داشت، لزوماً مشکل نیست. بستگی به نوعش دارد.

 آیا فیکساتور واقعاً در ماندگاری عطر اثر دارد؟

بله، ولی نه به شکل معجزه‌آسا.
فیکساتور معمولاً:
• سرعت تبخیر نت‌های سبک‌تر را کم می‌کند
• باعث می‌شود عطر آرام‌تر باز شود
• رایحه را روی پوست بیشتر نگه می‌دارد

اما اگر اسانس ضعیف باشد، اضافه کردن فیکساتور معجزه نمی‌کند.

مثال ساده:

بدون فیکساتور:
بوی مرکبات اول خیلی قوی می‌آید و زود محو می‌شود.

با فیکساتور مناسب:
همان رایحه نرم‌تر باز می‌شود و دیرتر محو می‌شود.

 نسبت دقیق فیکساتور به اسانس چقدر باشد؟

فرمول ثابت ندارد، ولی برای تست این بازه‌ها خوب جواب می‌دهد:

برای ۱۰۰ میل عطر الکلی:
• اسانس: ۱۵ تا ۲۰ میل
• فیکساتور: ۱ تا ۳ میل
• الکل: باقی حجم

یعنی معمولاً:
فیکساتور = حدود ۵٪ تا ۱۵٪ حجم اسانس
من معمولاً برای شروع با ۱۰٪ حجم اسانس تست می‌کنم.
مثال: ۲۰ میل اسانس → ۲ میل فیکساتور
بعد تست پوستی و تست روی لباس.

 فرق اتانول و متانول چیست؟

Ethanol
• الکل رایج در عطرسازی
• قابل استفاده در عطر
• بوی نسبتاً ملایم
• تبخیر مناسب
• حلال اصلی عطرهای اسپری

Methanol
• بسیار سمی
• برای پوست و تنفس خطرناک
• برای عطر استفاده نمی‌شود
• می‌تواند باعث مسمومیت شدید شود

خلاصه:

 اتانول → مناسب عطر متانول → مناسب عطر نیست و خطرناک است

بیشتر عطرسازها از اتانول ۹۶٪ یا الکل مخصوص عطرسازی استفاده می‌کنند.